RECHTBANK GELDERLAND
Team strafrecht
Zittingsplaats Arnhem
Parketnummer: 05/950134-06
Datum uitspraak: 28 maart 2025
Beslissing van de meervoudige kamer als bedoeld in artikel 6:6:10 van het Wetboek van Strafvordering
in de zaak van
de officier van justitie
tegen
[betrokkene]
geboren op [geboortedag] 1980 te [geboorteplaats] ,
thans verblijvende in het Forensisch Psychiatrisch Centrum (FPC) [kliniek]
(hierna: de kliniek).
Raadsvrouw: mr. M. Ketting, advocaat in Amsterdam.
Procedure
Betrokkene is op 2 oktober 2006 bij vonnis van de rechtbank te Arnhem veroordeeld tot onder meer terbeschikkingstelling met bevel tot verpleging van overheidswege. Deze maatregel is ingegaan op 13 maart 2007 en het laatst verlengd bij beslissing van de rechtbank van 24 maart 2023.
Bij vordering van 6 februari 2025, ingekomen op diezelfde datum, heeft de officier van justitie gevorderd dat deze maatregel wordt verlengd voor de duur van twee jaren.
De rechtbank heeft verder kennis genomen van de volgende processtukken:
Ter zitting van 14 maart 2025 zijn gehoord:
De standpunten
De officier van justitie heeft ter zitting de vordering tot verlenging van de terbeschikkingstelling met twee jaar gehandhaafd, nu aan de voorwaarden voor verlenging is voldaan.
De raadsvrouw van betrokkene heeft zich niet verzet tegen verlenging van de terbeschikkingstelling met twee jaar.
De beoordeling
Indexdelict
De terbeschikkingstelling is opgelegd vanwege opzettelijk brandstichten terwijl daarvan gemeen gevaar voor goederen en levensgevaar voor een ander te duchten is, meermalen gepleegd.
Dat betekent dat de maatregel is opgelegd in verband met een misdrijf dat gericht was tegen of gevaar veroorzaakte voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen. De maatregel is dus niet gemaximeerd.
Stoornis
Uit het rapport van de kliniek blijkt dat betrokkene lijdt aan een autismespectrumstoornis, een posttraumatische stressstoornis en een stoornis in het gebruik van cannabis. Uit het rapport volgt dat de stoornissen nog altijd aanwezig zijn.
Verloop van de maatregel
Op 20 september 2022 is betrokkene overgeplaatst naar [beschermd-wonenvoorziening] in het kader van transmuraal verlof. Daar had hij het naar zijn zin. Hij had een goede weekstructuur, werkte bij de groenvoorziening op het terrein, was prettig aanwezig op de afdeling en ging met regelmaat op verlof.
Vanaf maart 2024 ging het een periode minder goed met betrokkene. Hij heeft in de periode van maart tot en met mei 2024 de afdelingspinpas gebruikt, omdat hij niet uitkwam met zijn financiën. Hij volgde in die periode een intensieve traumabehandeling, die hem veel energie kostte en die meer zucht naar cannabis en tabak veroorzaakte. Dat kon hij echter niet bekostigen vanuit zijn eigen budget en hij gebruikte pinpas van de afdeling daarvoor. Ook het contact met zijn moeder veroorzaakte spanning bij betrokkene. Betrokkene had moeite met het geven van openheid hierover. Door de stress en behandeldruk lukte het betrokkene niet om weerstand te bieden aan de zucht, met als gevolg dat hij een terugval heeft gehad en ongeoorloofd afwezig is geweest. Op 12 augustus 2024 is hij voor een time out in het FPC geplaatst. Hierop volgde een nieuwe uitstroompoging in [beschermd-wonenvoorziening] , maar hij werd wederom teruggeplaatst in het FPC. Dit werd een reguliere plaatsing, nu betrokkene niet in staat bleek een dagstructuur te behouden, openheid te geven en aan zucht het hoofd te bieden. Hierna functioneerde hij stabiel op de uitstroomafdeling Helderdiep 2. Hij deed de afdelingstaken naar wens en startte weer met verloven. Ter zitting werd duidelijk dat betrokkene recent is verhuisd naar de transmurale voorziening van de kliniek. Daar heeft hij het naar zijn zin en gaat het naar wens. Hij is gebaat bij een rustige prikkelarme omgeving.
Recidivegevaar
De kliniek schat het recidiverisico in als laag in het huidige kader van transmuraal verlof.
Voorwaarden voor betrokkene om niet terug te vallen in delictgerelateerd gedrag zijn toezicht, ondersteunende begeleiding en medicatiegebruik. Deze voorwaarden zorgen ervoor dat impulsiviteit en spanning bij betrokkene worden verminderd. Positief is dat betrokkene zich inzet voor zijn traject, maar zijn copingvaardigheden zijn gering. Uit het advies blijkt dat de kans op herhaling bij onmiddellijke beëindiging van de terbeschikkingstelling onverminderd groot is.
Conclusie
Het recidiverisico wordt vooralsnog, bij het wegvallen van begeleiding en structuur, als hoog ingeschat. Betrokkene is net overgeplaatst naar de transmurale voorziening van de kliniek. Als betrokkene hier stabiel functioneert en blijft functioneren, zou de vervolgstap naar [beschermd-wonenvoorziening] ingezet kunnen worden om vanuit daar stapsgewijs verdere stappen in het resocialisatieproces te kunnen zetten. Dat zijn zaken die tijd kosten. Het resocialisatietraject van betrokkene is nog in volle gang en de deskundigen onderstrepen het belang om dat stapsgewijs vorm te geven.
Op grond van het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de veiligheid van anderen, de algemene veiligheid van personen de verlenging van de maatregel eist. De rechtbank zal de terbeschikkingstelling daarom, overeenkomstig de vordering, het advies en het standpunt van betrokkene, met twee jaren verlengen.
De beslissing
De rechtbank:
verlengt de termijn van de terbeschikkingstelling van [betrokkene] met twee jaren.
Deze beslissing is gegeven door mr. A.J.H. Steenweg, voorzitter, mr. F.J.H. Hovens en mr. A. de Gooijer, rechters, in tegenwoordigheid van mr. L.L.M. van Schaik, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 28 maart 2025.