ECLI:NL:RBGEL:2025:6913, Rechtbank Gelderland, 11-08-2025, 05.122719.25

Aan verdachte is ten laste gelegd dat:

1.

hij op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 27 oktober 2024 tot en met 9 februari 2025 te [plaats] en/of Emmen en/of Bakkeveen en/of Marum en/of elders in Nederland, althans in Nederland, zijn levensgezel, [slachtoffer] (telkens) heeft mishandeld

door meermalen

2.

hij op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 9 december 2024 tot en met 27

december 2024 te [plaats] en/of Emmen en/of Marum en/of elders in Nederland, althans in Nederland, [slachtoffer] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of met zware mishandeling en/of waardoor gevaar voor de algemene veiligheid van goederen ontstaat, door die [slachtoffer] dreigend de woorden toe te voegen:

T.a.v feit 1

De militaire kamer ziet in het procesdossier en het verhandelde ter zitting geen wettig bewijs dat verdachte [slachtoffer] tegen het hoofd heeft geschopt, zodat hij daarvan wordt vrijgesproken.

Voor wat betreft hetgeen verdachte overigens ten laste is gelegd, is hij een bekennende verdachte als bedoeld in artikel 359, derde lid, laatste zin, van het Wetboek van Strafvordering en daarom wordt volstaan met een opgave van de bewijsmiddelen.

Bewijsmiddelen:

Aanvullende overweging

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat verdachte moet worden vrijgesproken van de strafverzwarende omstandigheid dat aangeefster ‘zijn levensgezel’ was.

De militaire kamer overweegt daarover het volgende.

Bij de beoordeling of sprake is van een levensgezel zijn de volgende aspecten van belang:

Aangeefster heeft verklaard dat verdachte tijdens de relatie zo goed als bij haar heeft gewoond.

Verdachte heeft verklaard dat hij bij aangeefster verbleef toen hij vanwege een knieblessure op krukken liep. Zij hielp hem met de dingen die hij niet zelf kon doen. Daarna is hij bij haar blijven wonen. Ze deden samen boodschappen en hadden op een gegeven moment een gezamenlijke bankrekening. Hij had een sleutel van haar woning en zijn spullen – waaronder kleding, schoenen en de PlayStation – stonden in haar woning. Ze woonden niet officieel samen, maar verdachte heeft verklaard dat hij alleen in zijn eigen huis was als hij en aangeefster gedonder met elkaar hadden.

Gelet op het voorgaande stelt de militaire kamer vast dat tussen verdachte en aangeefster sprake is geweest van een affectieve en duurzame relatie, waarbij zij hebben samengewoond en waarbij sprake was van een relatie die vergelijkbaar was met een relatie zoals die tussen echtgenoten of geregistreerd partners. Daarmee is de militaire kamer van oordeel dat aangeefster kan worden aangemerkt als levensgezel.

T.a.v. feit 2

Er is sprake van een bekennende verdachte als bedoeld in artikel 359, derde lid, laatste zin, van het Wetboek van Strafvordering en daarom wordt volstaan met een opgave van de bewijsmiddelen.

Bewijsmiddelen:

Naar het oordeel van de militaire kamer is wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat:

1.

hij op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 27 oktober 2024 tot en met 9 februari 2025 te [plaats] en/of Emmen en/of Bakkeveen en/of Marum en/of elders in Nederland, althans in Nederland, zijn levensgezel, [slachtoffer] (telkens) heeft mishandeld

door meermalen

2.

hij op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 9 december 2024 tot en met 27

december 2024 te [plaats] en/of Emmen en/of Marum en/of elders in Nederland, althans in Nederland, [slachtoffer] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of met zware mishandeling en/of waardoor gevaar voor de algemene veiligheid van goederen ontstaat, door die [slachtoffer] dreigend de woorden toe te voegen:

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten verbeterd. Verdachte is daardoor niet in de verdediging geschaad.

Wat meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard, is niet bewezen.

Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

Het bewezenverklaarde levert op:

feit 1:

mishandeling, begaan tegen zijn levensgezel, meermalen gepleegd

feit 2:

bedreiging met zware mishandeling en met enig misdrijf tegen het leven gericht, meermalen gepleegd

De feiten zijn strafbaar.

Verdachte is strafbaar, nu geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk is geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit.

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 60 dagen, waarvan 49 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaren, met de bijzondere voorwaarden, zoals door de reclassering in het rapport van 18 juli 2025 zijn geadviseerd (met uitzondering van het contactverbod), met aftrek van de tijd in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht. Tevens vordert de officier van justitie de dadelijke uitvoerbaarheid van de bijzondere voorwaarden. Voorts vordert de officier van justitie de oplegging van een taakstraf van 120 uren, subsidiair 60 dagen vervangende hechtenis.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft verzocht om rekening te houden met de persoonlijke omstandigheden van verdachte en geen gevangenisstraf op te leggen voor een langere duur dan de tijd die verdachte al in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht. De raadsman wijst er eveneens op dat het psychosociaal functioneren en het voortzetten van de behandeling van verdachte niet alleen in zijn belang is, maar ook in het algemeen maatschappelijk belang.

De beoordeling door de militaire kamer

De militaire kamer heeft bij de bepaling van de op te leggen straf rekening gehouden met de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard en de omstandigheden waaronder dit is begaan. De militaire kamer heeft verder rekening gehouden met de persoon en de omstandigheden van verdachte.

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan mishandeling van zijn levensgezel, waarbij hij haar ook ernstig heeft bedreigd. Gedurende ruim vier maanden heeft hij zijn (ex-)partner meermaals mishandeld en meermalen bedreigd. Verdachte heeft met zijn handelen inbreuk gemaakt op de geestelijke en lichamelijk integriteit van het slachtoffer. De mishandelingen hebben meer dan eens plaatsgevonden in de eigen woning van het slachtoffer, een plek waar zij zich bij uitstek veilig zou moeten voelen. Dat de feiten veel impact op haar hebben gemaakt blijkt uit de onderbouwing van de ingediende vordering tot schadevergoeding en de schriftelijke slachtofferverklaring.

Uit de justitiële documentatie van verdachte van 23 juni 2025 blijkt dat verdachte niet eerder is veroordeeld voor soortgelijke feiten.

De militaire kamer heeft acht geslagen op het reclasseringsadvies van 18 juli 2025. Hieruit volgt dat het middelengebruik, het psychosociaal functioneren en de partnerrelatie direct delictgerelateerd zijn. Tijdens de schorsing in onderhavige zaak is verdachte aangemeld bij de forensische polikliniek van de ggz, waar gewerkt zal gaan worden aan een delictanalyse en verdachte gaat de training ‘Grip op jezelf’ volgen om agressieregulatie vaardigheden aan te leren. De reclassering schat het recidiverisico in als gemiddeld en adviseert bijzondere voorwaarden, te weten: een meldplicht bij de reclassering, ambulante behandeling, een drugs- en alcoholverbod en een contactverbod met aangeefster.

Gelet op het voorgaande en rekening houdend met straffen die in vergelijkbare zaken zijn opgelegd, acht de militaire kamer een deels voorwaardelijke gevangenisstraf in combinatie met een taakstraf passend en geboden. De militaire kamer zal daarom aan verdachte een gevangenisstraf opleggen van 60 dagen, waarvan 49 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaren, met aftrek van de tijd die in verzekering en voorlopige hechtenis is doorgebracht. Aan het voorwaardelijke deel zullen de bijzondere voorwaarden worden gekoppeld zoals opgenomen in het reclasseringsadvies. In afwijking van de eis van de officier van justitie, zal de militaire kamer wel een contact- en locatieverbod aan verdachte opleggen. Uit het dossier blijkt dat verdachte een eerdere ex-partner lijkt te hebben gestalkt, hetgeen hij ter zitting heeft beaamd. en anderszins vervelend gedrag te hebben vertoond. Verdachte houdt zich momenteel aan een contact- en locatieverbod op grond van de schorsingsvoorwaarden. Omdat niet met voldoende zekerheid valt te voorzien dat verdachte zonder een verplichtend kader zich van contact met het slachtoffer zal onthouden – ook omdat zijn zus vlakbij het slachtoffer woont – acht de militaire kamer wat dat betreft een stok achter de deur noodzakelijk. De militaire kamer ziet geen aanleiding om dat op grond van artikel 38v van het Wetboek van Strafvordering te doen, zoals verzocht door de benadeelde partij. Het contactverbod met aangeefster en het locatieverbod voor de straat waarin zij woont zal worden opgelegd als bijzondere voorwaarde.

Voorts zal de militaire kamer aan verdachte een taakstraf van 120 uur opleggen.

Dadelijke uitvoerbaarheid

De officier van justitie heeft gevorderd dat de bijzondere voorwaarden dadelijk uitvoerbaar worden verklaard, omdat het van belang is dat de huidige behandeling geborgd blijft in de bijzondere voorwaarden.

De militaire kamer ziet eveneens de noodzaak dat de huidige behandeling – die in het kader van de schorsingsvoorwaarden is opgestart – ononderbroken wordt voortgezet in de bijzondere voorwaarden. De militaire kamer zal de bijzondere voorwaarden, zoals gevorderd, dadelijk uitvoerbaar verklaren.

De benadeelde partij [slachtoffer] heeft in verband met de feiten een vordering tot schadevergoeding ingediend. De benadeelde partij vordert € 1.050,00 aan materiële schade, bestaande uit:

Standpunten

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering van de benadeelde partij kan worden toegewezen, met toekenning van de wettelijke rente, en vordert oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat niet de geestelijke schade maar enkel het lichamelijke letsel van benadeelde leidend dient te zijn voor de begroting van de immateriële schadeverzoeking, nu het geestelijk letsel niet is vastgesteld door een ter zake bevoegde en bekwame deskundige. De verdediging verzoekt de militaire kamer het immateriële deel van de vordering met 50% te matigen. Tevens verzoekt de verdediging om verdachte de mogelijkheid te geven het toe te wijzen bedrag in termijnen te voldoen.

Overweging van de militaire kamer

Materiële schade

Uit het onderzoek ter terechtzitting is voldoende gebleken dat de benadeelde partij als gevolg van het bewezen verklaarde handelen van verdachte rechtstreeks schade heeft geleden.

De schadeposten zijn voldoende onderbouwd en komen redelijk voor. De klachten zijn vastgesteld door een erkende psycho(sociale)therapeut en de benadeelde partij heeft de kosten die zij tot heden heeft gemaakt en nog zal moeten maken voldoende onderbouwd. Dat de psycho(sociale)therapeut niet BIG-geregistreerd is doet daar naar het oordeel van de militaire kamer niet aan af. De behandelaar heeft tenslotte geen stoornis vastgesteld, maar slechts geconstateerd dat sprake is van bepaalde klachten waarvoor de benadeelde partij therapiesessies volgt en nog zal gaan volgen.

Voor deze schade is verdachte naar burgerlijk recht aansprakelijk.

Daarom is de militaire kamer van oordeel dat de vordering tot een hoogte van € 1.050,00 kan worden toegewezen.

Smartengeld

Op basis van de genoemde bewijsmiddelen en wat ter zitting over de vordering is besproken, stelt de militaire kamer vast dat de benadeelde partij door het bewezenverklaarde schade heeft geleden die binnen meerdere van de categorieën van artikel 6:106 van het Burgerlijk Wetboek valt.

Door de mishandelingen en de bedreigingen heeft de benadeelde immers lichamelijk letsel opgelopen en is zij door verdachte op andere wijze in de persoon aangetast. Zij is in therapie bij een psycho(sociale)therapeut voor concentratieproblemen, slaapproblemen, angstklachten en wantrouwen. Dit is aan verdachte toe te rekenen. De militaire kamer houdt rekening met de aard en de ernst van de feiten en de bedragen die Nederlandse rechters in vergelijkbare gevallen toewijzen. Naar maatstaven van billijkheid zal zij het smartengeld op een bedrag van € 1.500,00 vaststellen.

Verdachte is vanaf 9 februari 2025 wettelijke rente over het toegewezen bedrag verschuldigd.

De militaire kamer ziet aanleiding om op grond van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht de schadevergoedingsmaatregel aan verdachte op te leggen. Verdachte wordt verplicht het aan de benadeelde partij toegewezen bedrag aan de Staat te betalen. Eventueel toegekende proceskosten zijn daar niet bij inbegrepen.

De militaire kamer wijst het verzoek van de raadsman af het toegewezen bedrag in termijnen te mogen betalen, omdat zij daartoe geen aanleiding ziet.

De oplegging van de straf en/of maatregel is gegrond op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 36f, 57, 285, 300 en 304 van het Wetboek van Strafrecht.

De militaire kamer:

 verklaart bewezen dat verdachte het tenlastegelegde, zoals vermeld onder ‘De bewezenverklaring’, heeft begaan;

 verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij;

 verstaat dat het aldus bewezenverklaarde oplevert de strafbare feiten zoals vermeld onder ‘De kwalificatie van het bewezenverklaarde’;

 verklaart verdachte hiervoor strafbaar;