RECHTBANK LIMBURG
uitspraak van de voorzieningenrechter van 2 september 2026 in de zaak tussen
[naam] , uit Eijsden, verzoeker
Samenvatting
Zittingsplaats Roermond
Bestuursrecht
zaaknummer: ROE 26/1555
(gemachtigde: mr. P. van Wegen),
en
het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Eijsden-Margraten, het college
(gemachtigde: mr. I. Gijsen).
Deze uitspraak op het verzoek om een voorlopige voorziening gaat over de afwijzing van de aanvraag van verzoeker voor individuele begeleiding door [naam] (hierna: partner) middels een persoonsgebonden budget (pgb). Verzoeker is het hier niet mee eens. Hij verzoekt daarom om een voorlopige voorziening en voert daartoe een aantal gronden aan. De voorzieningenrechter beoordeelt bij de vraag of zij een voorlopige voorziening zal treffen of het bezwaar een redelijke kans van slagen heeft. Dat kan een reden zijn om het bestreden besluit te schorsen. Deze vraag beantwoordt zij aan de hand van de gronden van verzoeker.
De voorzieningenrechter wijst in deze uitspraak het verzoek af. Hierna legt de voorzieningenrechter uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventueel) bodemgeding niet.
Procesverloop
1. Verzoeker heeft op 17 maart 2026 een aanvraag ingediend voor individuele begeleiding middels een pgb. Het college heeft deze aanvraag met het besluit van 4 juni 2026 afgewezen. Verzoeker heeft hiertegen bezwaar gemaakt en de voorzieningenrechter gevraagd om een voorlopige voorziening te treffen.
Het college heeft op het verzoek gereageerd met twee verweerschriften. Verzoeker heeft een nadere reactie ingediend.
De voorzieningenrechter heeft het verzoek op 14 juli 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: verzoeker, zijn partner, de gemachtigde van verzoeker, [naam] , Wmo-consulent en de gemachtigde van het college.
De voorzieningenrechter heeft het onderzoek ter zitting geschorst en een proces-verbaal opgesteld met tussen partijen gemaakte afspraken.
De uitkomst is dat partijen er onderling niet uitgekomen zijn. Partijen hebben over en weer op elkaar gereageerd. Tevens zijn aanvullende stukken ingediend.
Met de brief van 27 augustus 2026 heeft de voorzieningenrechter aan partijen medegedeeld het onderzoek te sluiten en medegedeeld dat op 2 september 2026 uitspraak wordt gedaan.
Beoordeling door de voorzieningenrechter
2. Verzoeker ervaart ten gevolge van een doorgemaakt herseninfarct een blikveld- en geheugenbeperking (korte termijngeheugen). Er is een ondersteuningsplan opgesteld waarin individuele begeleiding is toegekend voor de periode van 6 januari 2026 tot en met 5 januari 2027. Het betrof een verlenging van de eerdere indicatie voor individuele begeleiding voor 6 uur per week in de zorg van een pgb voor de zorgaanbieder Aequora Zorg. Deze zorgaanbieder heeft de individuele begeleiding met verzoeker in maart 2026 beëindigd. Vervolgens heeft er meerdere malen telefonisch contact met de partner plaatsgevonden over het vinden van een nieuwe aanbieder. Dit heeft er niet in geresulteerd dat een andere aanbieder de begeleiding heeft overgenomen. In het budgetplan heeft de partner zichzelf als zorgverlener opgegeven.
3. In het thans bestreden besluit van 4 juni 2026 is verzoekers aanvraag voor individuele begeleiding middels een pgb afgewezen. Het college heeft aan deze afwijzing ten grondslag gelegd dat de partner geen geschikte zorgaanbieder is, omdat niet gewaarborgd wordt dat de ondersteuning veilig en van voldoende kwaliteit is en niet voldaan aan het criterium dat geen sprake mag zijn van (dreigende) overbelasting. Van de partner is bekend dat zij overspannen is; zij is volledig ziek gemeld op haar werk vanaf januari 2025.
4. Verzoeker verzoekt de voorzieningenrechter primair het bestreden besluit te schorsen en het college op te dragen de noodzakelijke individuele begeleiding van 6 uur per week hangende bezwaar alsnog tijdelijk beschikbaar te maken in de vorm van een pgb. Subsidiair verzoekt verzoeker dat het college per direct een andere gelijkwaardige, passende en daadwerkelijke inzetbare tijdelijke maatwerkvoorziening realiseert van dezelfde omvang.
5. Tijdens de zitting van de voorzieningenrechter hebben partijen de volgende afspraken gemaakt:
6. De voorzieningenrechter stelt uit de correspondentie nadien vast dat er geen overeenstemming is bereikt tussen partijen. De voorzieningenrechter begrijpt dat er wel sprake is geweest van een vruchtbaar gesprek tussen partijen en Envida en SGL op 27 juli 2026. De voorzieningenrechter begrijpt ook dat er nieuwe hulpvragen naar voren zijn gekomen tijdens dit gesprek. Ten aanzien van de begeleiding wordt tijdens het gesprek aangegeven door verzoeker dat er behoefte is aan praktisch ingestelde begeleiding. Verzoeker heeft voortdurend instructies nodig en hij is niet meer leerbaar. Het college geeft aan dat tijdens de hoorzitting op 11 augustus 2026 besproken is dat de bezwaarzaak tenminste vier weken aangehouden zal worden in verband met een medisch onderzoek om dat specifieke hulpvraag van verzoeker te kunnen vaststellen. Daarnaast zal een belastbaarheidsonderzoek ten aanzien van de partner plaatsvinden. Door verzoeker en zijn partner wordt aangegeven dat zij niet willen dat andere zorgverleners benaderd worden, dan SGL en Envida.
7. Gelet op deze ontwikkelingen zal de nog te nemen beslissing op bezwaar meer aspecten omvatten dat wat op dit moment voorligt. Het voorliggende besluit gaat namelijk alleen over de pgb-aanvraag voor de begeleiding die de partner van verzoeker verleent. De voorzieningenrechter kan het standpunt van het college hierin volgen. Namelijk dat niet gewaarborgd is dat de ondersteuning door de partner veilig en van voldoende kwaliteit is vanwege de (dreigende) overbelasting van de partner. De partner heeft zelf meerdere keren naar voren gebracht, dat zij onder grote druk staat en dat zij behoefte heeft aan rust.
8. Echter, het moet verzoeker worden toegegeven dat er ten tijde van de besluitvorming nog niemand anders in beeld was, die daadwerkelijk de zorg aan verzoeker kon verlenen. Dat deze situatie bij verzoeker en zijn partner tot spanningen heeft geleid, kan de voorzieningenrechter zeker begrijpen. Maar hierin ziet de voorzieningenrechter onvoldoende aanleiding om de gevraagde voorziening te treffen. Uit de overgelegde stukken kan de voorzieningenrechter namelijk niet afleiden dat verzoeker de beslissing op bezwaar niet kan afwachten. Een medisch onderzoek voor verzoeker en een belastbaarheidsonderzoek van de partner zal op zeer korte termijn plaats vinden. De voorzieningenrechter gaat ervanuit dat het college vlot hierna een besluit zal nemen. Mocht dit onverhoopt langer duren dan voorzien, dan kan verzoeker zich opnieuw wenden tot de voorzieningenrechter. Alles overwegend zal de voorzieningenrechter thans het verzoek tot het treffen van een voorlopige voorziening afwijzen.
Conclusie en gevolgen
9. De voorzieningenrechter wijst het verzoek af. Voor vergoeding van het griffierecht of een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. K.M.P. Jacobs, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. T.M. Horsten-Kuijpers, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 2 september 2026.
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: 2 september 2026.