ECLI:NL:RBOVE:2026:5385

1. De procedure

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding van 23 april 2026;- de conclusie van antwoord van 28 juli 2026.

Ten slotte is vonnis bepaald.

2. De feiten

Bij beschikking van 21 februari 2024 van de kantonrechter te Enschede zijn de goederen van [gedaagde] vanaf 22 februari 2024 onder bewind gesteld wegens de lichamelijke of geestelijke toestand van [gedaagde]. Daarbij is Stadsbank Oost Nederland te Enschede benoemd als bewindvoerder.

Dit bewind is op 22 februari 2024 gepubliceerd in het openbare Centrale curatele- en bewindregister.

3. Het geschil

[eiser] vordert, samengevat, dat de kantonrechter voor recht verklaart dat [gedaagde] toerekenbaar tekort is geschoten in de nakoming van zijn verplichtingen jegens [eiser] door de uit het op naam van [eiser] afgesloten KPN-abonnement voorvloeiende maandelijkse lasten niet volledig te voldoen. Ook vordert [eiser] de veroordeling van [gedaagde] tot betaling van de schade die zij hierdoor heeft geleden en nog zal lijden, te begroten op € 1.386,00, zijnde de vervallen en toekomstige termijnen van het KPN-abonnement. Daarnaast vordert [eiser] betaling van een bedrag van € 199,00, ter zake een door [gedaagde] zonder toestemming via het account van [eiser] bestelde Kibani bladblazer, te vermeerderen met de wettelijke rente. Ten slotte vordert [eiser] betaling van de buitengerechtelijke incassokosten, en de proceskosten, te vermeerderen met de wettelijke rente.

[eiser] heeft, kort samengevat, naar voren gebracht dat tussen haar en [gedaagde] is overeengekomen dat [eiser] op haar naam een KPN-abonnement zou afsluiten voor de duur van 24 maanden, tegen een maandelijkse verplichting van € 66,00, inclusief telefoon, terwijl [gedaagde] zich in onderlinge verhouding tussen partijen heeft verbonden die maandelijkse lasten volledig te voldoen. Volgens [eiser] heeft [gedaagde] de smartphone in bezit en in gebruik. [gedaagde] is zijn verplichting om de uit het abonnement voortvloeiende lasten te dragen niet nagekomen. Volgens [eiser] is [gedaagde] gehouden de reeds vervallen en onbetaalde termijnen aan [eiser] te betalen, alsmede de toekomstige termijnen indien deze onbetaald blijven. Daarnaast heeft [gedaagde] zonder toestemming van [gedaagde] via haar bol.com-account een Kibani bladblazer van € 199,00 aangeschaft. Ook hierdoor heeft [eiser] schade geleden en moet [gedaagde] dit bedrag aan haar betalen.

[gedaagde] betwist de vordering en voert daartoe allereerst aan dat [eiser] in haar vordering niet-ontvankelijk moet worden verklaard, omdat de beschermingsbewindvoerder van [gedaagde] had moeten worden gedagvaard. Volgens [gedaagde] was [eiser] vóór het uitbrengen van de dagvaarding op de hoogte van het beschermingsbewind van [gedaagde]. [eiser] heeft gedurende langere tijd rechtstreeks met de bewindvoerder van [gedaagde] gecorrespondeerd over dezelfde vorderingen die nu aan de kantonrechter worden voorgelegd, aldus [gedaagde]. Ter onderbouwing van zijn stelling verwijst [gedaagde] naar een e-mail van 7 januari 2026 van [eiser] aan de bewindvoerder, een aangetekende brief van 29 januari 2026 aan zowel [gedaagde] zelf als zijn bewindvoerder en e-mailcorrespondentie tussen de bewindvoerder en [gedaagde] van 4 februari 2026. Desondanks heeft [eiser] gekozen uitsluitend [gedaagde] in rechte te betrekken en niet de bewindvoerder als formele procespartij te dagvaarden. Verder heeft [gedaagde] naar voren gebracht dat onder deze omstandigheden de uitzondering, die de Hoge Raad heeft aanvaard voor gevallen waarin de eiser niet bekend was of redelijkerwijs onbekend kon zijn met het beschermingsbewind, niet van toepassing is. Ook inhoudelijk wordt de vordering door [gedaagde] betwist. [gedaagde] is van mening dat [eiser] ook dient te worden veroordeeld in de proceskosten.

4. De beoordeling

Het meest verstrekkende verweer van [gedaagde] is dat [eiser] niet-ontvankelijk dient te worden verklaard in haar vordering, nu de goederen van [gedaagde] onder beschermingsbewind zijn gesteld met benoeming van Stadsbank Oost Nederland te Enschede als bewindvoerder.

De kantonrechter constateert dat de goederen van [gedaagde] bij beschikking van de kantonrechter van 21 februari 2024 onder bewind zijn gesteld. Tijdens het bewind komen het beheer en de beschikking over de onder bewind staande goederen niet toe aan [gedaagde], maar aan diens bewindvoerder. De bewindvoerder vertegenwoordigt de rechthebbende tijdens het bewind bij de vervulling van zijn taak in en buiten rechte (artikel 1:441 lid 1 BW). De bewindvoerder treedt in een geding over een onder bewind gesteld goed dus op als formele procespartij ten behoeve van de rechthebbende. Dit brengt mee dat [eiser] de bewindvoerder in de hoedanigheid van bewindvoerder over de goederen van [gedaagde], zijnde Stadsbank Oost Nederland, had moeten dagvaarden. Dit heeft zij niet gedaan. Voorts geldt dat alleen in het geval [eiser] niet met het bewind bekend was of bekend behoorde te zijn, het bewind niet aan haar kan worden tegengeworpen en haar de gelegenheid dient te worden geboden de bewindvoerder alsnog in rechte te betrekken. Hier is echter geen sprake van. Vast staat dat het bewind op 22 februari 2024 bekend is gemaakt in het Centraal Curatele- en Bewindregister, dus ruimschoots vóórdat [eiser] op 23 april 2026 tot dagvaarding in de onderhavige zaak is overgegaan. Dit register is voor iedereen kosteloos toegankelijk (artikel 1:391 lid 2 BW), te raadplegen op www.rechtspraak.nl onder registers, en eenvoudig doorzoekbaar op basis van naam en geboortedatum. Van [eiser] mag verwacht worden dat zij het bewindsregister raadpleegt alvorens haar wederpartij in rechte te betrekken, te meer nu [eiser] in deze procedure wordt bijgestaan door een professionele gemachtigde. [eiser] behoorde daarom bekend te zijn met de in het openbare register ingeschreven onderbewindstelling van de goederen van [gedaagde], zodat [eiser] de dagvaarding aan de bewindvoerder had moeten betekenen en niet aan [gedaagde] zelf. Tevens blijkt uit de overgelegde producties door [gedaagde] dat [eiser] ook op de hoogte was van het beschermingsbewind van [gedaagde] omdat zij met de bewindvoerder van [gedaagde] heeft gecorrespondeerd over de vordering. [eiser] zal dan ook niet in de gelegenheid worden gesteld om de bewindvoerder alsnog in het geding op te roepen. De slotsom is dan ook dat [eiser] niet-ontvankelijk in haar vordering moet worden verklaard.

Gelet op het voorgaande zal [eiser] als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de proceskosten.

De kosten aan de zijde van [gedaagde] worden begroot op:- salaris gemachtigde € 217,00 (1 punten x tarief € 217,00)

- nakosten € 108,50Totaal € 325,50

5. De beslissing

verklaart [eiser] niet-ontvankelijk in haar vordering;

veroordeelt [eiser] in de kosten van dit geding, aan de zijde van [gedaagde] tot op heden begroot op € 325,50, te betalen binnen veertien dagen na dit vonnis, te vermeerderen de kosten van betekening, indien [eiser] niet binnen genoemde termijn betaalt en vervolgens betekening van het vonnis plaatsvindt,

5.3 verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. A.M.S. Kuipers en in het openbaar uitgesproken op 25 augustus 2026. (ak)