RECHTBANK OVERIJSSEL
Civiel recht
Kantonrechter
Zittingsplaats Enschede
Zaaknummer: 12265947 \ CV EXPL 26-1826
Vonnis van 8 september 2026
in de zaak van
de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
SECURITY MONITORING CENTRE B.V.,
statutair gevestigd te Tiel,
eisende partij,
hierna te noemen: SMC,
gemachtigde: [gemachtigde], werkzaam bij AGIN Timmermans Gerechtsdeurwaarders,
tegen
[gedaagde] ,
wonende te [woonplaats],
gedaagde partij,
hierna te noemen: [gedaagde],
procederend in persoon.
1. De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding,- de conclusie van antwoord,- de conclusie van repliek,- de conclusie van dupliek.
Ten slotte is vonnis bepaald.
2. De zaak in het kort
SMC vordert betaling van de jaarlijkse abonnementskosten van het alarmsysteem. [gedaagde] betwist de vordering en voert aan dat hij geen overeenkomst heeft gesloten met SMC. De kantonrechter wijst de vordering af.
3. De feiten
SMC heeft op 2 december 2024 een factuur van € 434,39 (inclusief BTW) aan [gedaagde] gestuurd. De factuur ziet op de jaarlijkse abonnement voor de alarmcentrale van 1 januari 2025 t/m 31 december 2025. [gedaagde] heeft deze factuur niet betaald.
Op 28 maart 2025 heeft SMC een zogenaamde 14-dagenbrief aan [gedaagde] gestuurd. [gedaagde] heeft niet betaald.
4. Het geschil
SMC vordert - samengevat – dat [gedaagde] wordt veroordeeld om de factuur van € 434,39, vermeerderd met rente en buitengerechtelijke incassokosten aan haar te betalen. Verder vordert SMC dat [gedaagde] wordt veroordeeld in de proceskosten.
SMC legt aan haar vordering ten grondslag dat [gedaagde] een overeenkomst met (de rechtsvoorganger van) SMC heeft gesloten. Het betreft een abonnement op de alarmcentrale van SMC. Dit blijkt volgens SMC uit de overeenkomst die zij in productie 1 in het geding heeft gebracht. Verder stelt SMC dat uit het logboek blijkt dat [gedaagde] de diensten heeft afgenomen en zijn de facturen sinds 2017 aan [gedaagde] verzonden en ook door hem betaald.
[gedaagde] voert verweer. [gedaagde] concludeert tot niet-ontvankelijkheid van SMC, dan wel tot afwijzing van de vorderingen van SMC, met veroordeling van SMC in de kosten van deze procedure.
[gedaagde] is het niet eens met de vorderingen van SMC. [gedaagde] stelt zich op het standpunt dat tussen hem en SMC geen overeenkomst bestaat. De handtekening onder de overeenkomst is van zijn vader. Verder voert [gedaagde] aan dat de facturen naar het adres van zijn vader zijn gestuurd en niet naar zijn adres. De enkele reden dat hij de betalingen heeft verricht, is omdat hij dit is overeengekomen met zijn vader.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
5. De beoordeling
Ambtshalve toetsing
SMC heeft gehandeld in het kader van de uitoefening van haar beroep of bedrijf. [gedaagde] moet worden beschouwd als consument. Aldus moet de overeenkomst waarop de vordering is gebaseerd worden gekwalificeerd als een overeenkomst tussen een professionele handelaar en een consument. Op zo’n overeenkomst zijn consumentenbeschermende bepalingen van toepassing. De kantonrechter moet ambtshalve (dat wil zeggen uit zichzelf, ook als de consument daar niet om vraagt) de grondslag van de vordering vaststellen en vervolgens actief onderzoeken of, en zo ja in hoeverre, de vordering toewijsbaar is. Ook moet de kantonrechter onderzoeken of aan bepaalde essentiële informatieplichten is voldaan en of in de overeenkomst en/of de daarop van toepassing zijnde algemene voorwaarden bepalingen zijn opgenomen ten aanzien van de gevorderde hoofdsom, de gevorderde vergoeding voor gemaakte buitengerechtelijke incassokosten en rente de zodanig afwijken van de wettelijke regelingen dat de consument daardoor aanzienlijk wordt benadeeld en door de kantonrechter vernietigd moeten worden.
In elke zaak waarin de kantonrechter ambtshalve moet toetsen, moet de eisende partij alle informatie die nodig is om die toets uit te voeren, bij de dagvaarding voegen. In dit geval heeft SMC daar niet aan voldaan. Zij heeft wel gesteld dat zij [gedaagde] heeft geïnformeerd over de inhoud van de tussen partijen gemaakte afspraken, maar de kantonrechter kan niet beoordelen of dat inderdaad zo is. Een schriftelijke overeenkomst met daarop de gegevens van [gedaagde] alsmede de algemene voorwaarden ontbreken. Het had op de weg van SMC gelegen om de noodzakelijke duidelijkheid al bij de dagvaarding te verschaffen. Aan het alsnog opvragen van deze gegevens in een tussenvonnis wordt gelet op het hieronder vermelde niet toegekomen.
De contractuele relatie
Tussen partijen is in geschil of [gedaagde] als contractspartij kan worden aangesproken voor de openstaande abonnementskosten. [gedaagde] heeft zich op het standpunt gesteld dat hij geen overeenkomst met SMC heeft gesloten en dat de oorspronkelijke schriftelijke overeenkomst door zijn vader is getekend. [gedaagde] heeft in dat verband naar voren gebracht dat zijn vader is overleden en dat hij geen erfgenaam is.
De kantonrechter stelt ambtshalve vast dat de door SMC als productie 1 overgelegde overeenkomst geen datum en geen gegevens van de opdrachtgever bevat. Of de overeenkomst inderdaad door de vader van [gedaagde] is getekend, kan gelet op het hiernavolgende, in het midden blijven.
Juridisch kader
De kantonrechter overweegt dat het bestaan van een schriftelijke, volledig ingevulde en ondertekende overeenkomst geen vereiste is voor de totstandkoming van een overeenkomst. Een overeenkomst komt tot stand door een aanbod en de aanvaarding daarvan (artikel 6:217 lid 1 BW), welke rechtshandelingen ingevolge de artikelen 3:33 en 3:35 BW vormvrij zijn en daarom ook besloten kunnen liggen in één of meer gedragingen van partijen. Een handtekening is dan ook niet noodzakelijk.
Toegepast op deze zaak
In deze zaak stelt SMC onder verwijzing naar haar productie 6 dat zij vanaf 2017 de periodieke facturen rechtstreeks aan [gedaagde] heeft geadresseerd en verzonden. De facturen ontbreken echter. SMS heeft enkel een eigen gemaakt overzicht verstrekt met als omschrijving [gedaagde]. Hieruit volgt echter niet dat de facturen ook daadwerkelijk aan [gedaagde] zijn geadresseerd en verzonden. Ook uit het door SMC overgelegde logboek kan niet zonder meer de conclusie worden verbonden dat [gedaagde] de met het abonnement samenhangende diensten (de monitoring en het onderhoud van het alarmsysteem) al die tijd feitelijk heeft afgenomen. [gedaagde] heeft in zijn e-mailbericht van 4 oktober 20224 aan SMC ook medegedeeld dat hij sinds 2019 niet meer woonachtig is op het adres en dat zijn vader altijd heeft zorggedragen voor het alarm.
Onder deze feitelijke omstandigheden mocht SMC er niet gerechtvaardigd op vertrouwen dat [gedaagde] zichzelf als contractspartij beschouwde en de verplichtingen uit de overeenkomst op zich wenste te nemen of dat hij de overeenkomst van zijn vader heeft overgenomen. Dat [gedaagde] betalingen heeft verrichte op grond van onderlinge afspraken met zijn vader, maakt dit niet anders. De kantonrechter hecht daarbij ook waarde aan het gegeven dat de oorspronkelijke overeenkomst destijds onvolledig was (zoals blijkt uit productie 1). Gelet op het voorgaande heeft SMC onvoldoende onderbouwd dat er tussen haar en [gedaagde] een overeenkomst tot stand is gekomen.
Conclusie
De conclusie is dat de vorderingen van SMC worden afgewezen.
Omdat de vorderingen van SMC worden afgewezen, heeft [gedaagde] geen behoefte meer aan een verdere inhoudelijke beoordeling van de overeenkomst. De vraag of SMC heeft voldaan aan de wettelijke informatieplichten en de daaruit voortvloeiende ambtshalve toetsing kan daarom in het midden blijven.
Proceskosten
SMC is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [gedaagde] worden begroot op nihil.
6. De beslissing
De kantonrechter
wijst de vorderingen van SMC af,
veroordeelt SMC in de proceskosten aan de zijde van [gedaagde], tot de uitspraak van dit vonnis begroot op nihil.
Dit vonnis is gewezen door mr. J.M. Marsman en in het openbaar uitgesproken op 8 september 2026.